วันแม่ที่ผ่านมา

ห่างหายไปนานกับความเคลื่อนไหวของบ้านหลังเล็กหลังนี้ ช่วงนี้มีกิจกรรมเป็นระยะ ๆ เด็ก ๆ ก็สนุกสนานกับทุกกิจกรรม เมื่อวันแม่ที่ผ่านมา ได้มีคณะจากบริษัท ซิกส์ อีเอ็มเอส จำกัด ประมาณ 200 ท่านได้มาร่วมทำบุญกับทางบ้านเด็กธรรมรักษ์  ได้มีการร่วมปลูกต้นไม้  ซึ่งทางบ้านเด็กขอเป็นไม้ผล เพื่อที่จะให้เด็ก ๆ มีผลไม้ทานกัน  เด็ก ๆ สนุกกับการปลูกต้นไม้ และมีความสุขกับการที่มีคนมาทำกิจกรรมด้วย วันนั้นเราได้เห็นรอยยิ้มจากเด็ก ๆ และคณะกันแทบจะตลอดเวลา

และถึงแม้ว่าแดดจะร้อน  ก็ไม่มีใครย่อท้อต่อความดีที่ได้กระทำ ต้นไม้ 100 กว่าต้นก็ลงดินเพื่อหยั่งรากและให้ดอกผลต่อไป  นอกจากจะได้กินผลแล้ววันนั้นถือเป็นการปลูกต้นไม้เพื่อเฉลิมพระเ้กียรติสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถฯ ด้วย และถือเป็นการปลูกต้นไม้เพื่อลดโลกร้อนอีกต่างหาก

นอกจากนี้ทางบ้านเด็กธรรมรักษ์ ยังได้มีกิจกรรมในวันแม่กันต่ออีก พวกเรามีปาร์ตี้ให้เด็ก ๆ มีการจับฉลากของขวัญ  มีการส่งคำกลอนเข้าประกวด ส่งเรียงความเข้าประกวดกัน  เด็ก ๆ บางคนก็เข้ามากราบเท้าพี่เลี้ยง เอาการ์ดเอาของขวัญเนื่องในวันแม่แห่งชาติมาให้  พี่เลี้ยงก็มีความสุข เด็ก ๆ ก็มีความสุข

สำหรับเด็กที่ชนะการเขียนเรียงความ แต่งกลอน วาดรูป ในวันแม่ก็จะได้รับรางวัลจากพระอาจารย์ด้วยค่ะ  รางวัลก็เป็นของเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกสมุด ปากกา ดินสอ ยางลบ  ซึ่งก็เป็นของที่ท่านผู้มีจิตศรัทธานำมาบริจาคไว้นั่นแหล่ะค่ะ  แค่นี้เด็ก ๆ ก็ดีใจกันแล้ว  ยิ้มแย้มแจ่มใสกันทั้งบ้าน  นี่คือความสุขเล็ก ๆ ของชีวิตเล็ก ๆ ในบ้านหลังเล็กของเราค่ะ :D

Share on Facebook

ถังน้ำใบนั้น

แม่เขานะ ใจดีมากเลย สวยด้วย”

แม่เขาก็สวย ใจดีเหมือนกัน แม่เขานะร๊วย รวย ซื้อของให้เขาเยอะแยะเลย”

แม่เขาก็รวย ซื้อของให้เยอะกว่าแม่แกอีก”

แล้วก็เริ่มเถียงกันเรื่องแม่

เด็กสามคนที่กำลังเถียงกันเรื่องแม่

บางคนมีความทรงจำเกี่ยวกับแม่น้อยมาก

บางคนไม่มีความทรงจำตรงนี้อยู่เลย

หลาย ๆ คนอาจมองว่า พวกเราอยู่ตรงนี้ ทำงานตรงนี้ ก็เป็นเหมือนพ่อเหมือนแม่เด็ก ๆ

มันก็แค่เหมือน

แม่ รักลูก

แม่ ดูแลลูก

แม่ ห่วงใยลูก

แม่ สั่งสอนลูก

แม่ ให้การศึกษาลูก

แม่ หวังอยากเห็นลูกเป็นคนดี

………ฯ และถ้าแม่มีหน้าที่เพียงแค่ที่กล่าวมา

ใคร ๆ ก็เป็นแม่ได้

ในความเป็นจริง แม่ทำมากกว่าที่เรากล่าวมานานัปการ

เราเพียงแค่คนที่ทำหน้าที่และบทบาทแทนแม่ เหมือนแม่ให้เด็ก ๆ

แต่ความรู้สึกทั้งคนให้ และคนรับ ต่างรู้อยู่เต็มอกว่ายังไงก็ไม่ใช่

เราว่าในความเป็นแม่มันมีอะไรมากกว่านี้อีกเยอะ ที่เราไม่สามารถบรรยายได้หมด

เราไม่รู้ว่าความรู้สึกที่แม่มีต่อลูกเป็นยังไง

แต่เรารู้ว่าความรู้สึกที่ลูกมีต่อแม่เป็นยังไง

เพราะเราเป็นลูก  แต่เราไม่เคยเป็นแม่

เราเป็นแค่ “เหมือน” แม่

จากความที่เป็นแต่ลูก เราพอจะเดาออกว่าแม่รักลูกแค่ไหน

แม่รักลูกเพียงใด เพราะเราได้สิ่งนั้นจากแม่มาเต็ม ๆ

แม่เรารักเรามาก

แม่เราพร้อมที่จะให้ทุกอย่างกับเรา

แม่เราพร้อมที่จะให้อภัยเราเมื่อเราทำผิด

มันเหลือคณานับที่ไม่สามารถบรรยายได้หมด

เรารู้สึกได้เลยว่านอกจากตัวเราเองแล้ว คนที่รักเราที่สุดก็คือ “แม่”

ตอนที่เรามาอยู่ที่นี่ วันแม่ปีแรก ๆ ทำให้เราซึ้ง

เด็ก ๆ เข้ามากราบที่เท้า เข้ามากอด

เอาของขวัญมาให้ มาบอกรัก

เด็กบางคนมาบอกว่ารักเราเหมือนแม่

ตอนนี้ความซึ้งลดน้อยลงไป

ไม่ใช่ว่าเรารักเด็กน้อยลง

หรือว่าเราเราชินชากับการบอกรัก

แต่เรารู้แล้วว่าเด็กทำเพราะอะไร

เด็กทำเพราะความรักที่มีให้กับ “เรา” ไม่ใช่กับ “แม่”

เราเป็นเพียงตัวแทนความรัก เป็นตัวแทนในการบอกรัก

จากการที่อยู่ที่นี่

จากการได้สัมผัสกับเด็ก ๆ

สัญชาตญาณ บอกเราว่า

ความรักที่พวกเรา และหลาย ๆ คน พยายามเติมเข้าไป

มันเติมเท่าไหร่ก็ “ไม่เต็ม”

ถ้ามีถังน้ำ 1 ใบสิ่งที่พวกเราเติมลงไปมันอาจล้นออกมา

แต่ในขณะเดียวกัน  ในถังน้ำนั้น ก็มีบางส่วนที่ไม่มีน้ำอยู่เหมือนกัน

ความรักที่ได้จาก “แม่” หรือ “ครอบครัว”

มันไม่เหมือนความรักที่ได้จาก “คนอื่น” หรือ “คนเลี้ยงดู”

เราว่ายังไงก็แทนกันไม่ได้

แต่สุดท้าย  อย่างน้อยพวกเราก็ยังทำ

เพื่อให้ถังน้ำใบนั้นก็ไม่ว่างเปล่า

เพื่อให้ถังน้ำใบนั้นก็ยังมีน้ำ…..ที่เรียกว่าความรักหล่อเลี้ยง

ปล. ขอบคุณคุณนายประเทือง ที่ทำให้ถังน้ำใบนี้เต็มตลอดเวลา จนสามารถแบ่งปันให้คนอื่นได้  รักแม่นะ

Share on Facebook